Isı stabilizatörleri: Öncelikle plastik işleme sırasında termal ayrışmayı önlemek için kullanılır; yaygın türleri arasında kurşun tuzları (örneğin, tribazik kurşun sülfat), metal sabunlar (örneğin, kalsiyum stearat), organokalaylar (örneğin, dibutiltin dilaurat) ve nadir-toprak stabilizatörleri bulunur.
Işık stabilizatörleri: Ultraviyole (UV) radyasyonun neden olduğu malzeme bozulmasını önlemek için kullanılır; bunlar UV emicileri (örneğin benzofenonlar), söndürücüleri (örneğin nikel kompleksleri) ve serbest-radikal temizleyicileri (örneğin engellenmiş aminler) içerir.
Antioksidanlar: Oksidasyon reaksiyonlarını engelleyerek malzeme ömrünü uzatır; birincil antioksidanlar (ör. engellenmiş fenoller) ve ikincil antioksidanlar (ör. fosfitler) olarak sınıflandırılır.
PVC stabilizatörleri: Polivinil klorür için özel olarak tasarlanmış kompozit stabilizatör sistemleri; örnekler arasında kalsiyum-çinko stabilizatörleri (çevre-dostu), baryum-çinko stabilizatörleri ve sıvı kompozit stabilizatörleri yer alır.
Biyostabilizatörler: İzotiyazolinonlar gibi bileşikler de dahil olmak üzere-kaplama ve ahşap koruma gibi uygulamalarda yaygın olarak bulunan- mikrobiyal büyümeyi engellemek için kullanılır.